valk soorten

De bekendste valk soorten. 

Slecht-valk:

Het voedsel van de slechtvalk bestaat bijna alleen uit vogels, welke in een stootduik (Engels: stoop) gegrepen worden. De slechtvalk begint de stootduik al op grote hoogte en begint de vlucht met een serie snelle vleugelslagen waarna een duikvlucht volgt. Hierbij kunnen snelheden tot meer dan 300 kilometer per uur bereikt worden, wat de slechtvalk tot één van de snelste dieren maakt. Met uitgestrekte poten stort de slechtvalk zich op de prooi, een goed geplaatste aanval wordt door de prooi zelden overleefd. Vooral door het gebruik van pesticiden in de landbouw is de slechtvalk na de jaren 60 van de vorige eeuw sterk in aantal afgenomen. De vogel was zelfs als broedvogel uit Nederland verdwenen. Door intensief beleid en het plaatsen van speciale nestkasten op hoge objecten zoals de schoorstenen van elektriciteitscentrales broedt tegenwoordig weer een toenemend aantal slechtvalken in Nederland.

Saker-valk:

Deze grote valk is grotendeels bruin – in Centraal Azië meer roodbruin – met een licht gekleurde kop. De borst is zwaar gestreept en op de flanken zitten donkere vlekken. Het mannetje en het vrouwtje verschillen weinig in uiterlijk. Hij cirkelt vaak op grote hoogte met rechte vleugels en een samengevouwen staart. Ook zit hij regelmatig op palen en masten op vlaktes. De westelijke populaties overwinteren rond de oostelijke Middellandse Zee en in Noord-Afrika.

Lanner-valk:

De lannervalk is een langvleugelige, hoekige valk, die lijkt op een lichte, slanke slechtvalk. De bovendelen zijn lichtgrijs met een zandkleurige kruin en een dunne mondstreep. De onderdelen zijn wit met fijne zwarte strepen. In de vlucht zorgen de witte slagpennen en de licht gestreepte dekveren onderaan voor een bleke indruk. Deze vogel wordt ongeveer 33-51 centimeter groot, de grootte van één vleugel bedraagt 310-359 millimeter. De grootte van de snavel bedraagt 20-23 millimeter en hij weegt ongeveer 500-900 gram. Het geluid van deze vogel bestaat uit een schrille kie-kie-kie. Deze vogel leeft vooral op naakte heuvels, steppen en halfwoestijngebieden. Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit andere vogels die kleiner zijn dan hijzelf.

Gier-valk:giervalk

In vlucht is hij door zijn grotere afmetingen, zijn bredere en niet zo spitse vleugels en de langere staart goed te onderscheiden van de slechtvalk. De kleur van het gevederte varieert van grijsbruin tot grijs in het subarctische gebied, tot vrijwel sneeuwwit ver in het noordpoolgebied (bijvoorbeeld noordelijk Groenland). De baardstreep is erg smal en ontbreekt veelal bij de witte vogels. Bij de volwassen Noord-Europese vogels is de bovenzijde grijs met een donkere dwarsbandering; de onderkant is witachtig met donkere vlekken. Jonge vogels zijn van boven effen en van onderen licht met donkere lengtevlekken.

Toren-valk:

De torenvalk is een kleine roofvogel die vrij vaak te zien is in ons land, vooral langs bermen van wegen. Torenvalken hebben een speciale manier van jagen: het zogenaamde ‘bidden’. Ze hangen minutenlang klapwiekend stil in de lucht, terwijl ze speuren of er een muis of een ander klein dier rondloopt. De torenvalk heeft de zelfde soort ogen als een cobra, zij kunnen warmte zien. dit komt goed uit als je op muizen jacht, want muizen laten constant een paar druppeltjes plas vallen en dat kan de torenvalk zien en volgen. Zien ze een prooi dan storten ze zich er bovenop.

Wilt u meer te weten komen over alle soorten roofvogels in Europa? Bekijk dan dit boek. “Roofvogels en uilen in Europa

Andere interessante onderwerpen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *